Łąka w węzłach Mostu Marii Skłodowskiej Curie

Stosuje się tu najskuteczniejszą metodę uzyskania bioróżnorodności – zaniechanie. Tej łąki nikt nie wysiał, więc nikt nie musi podlewać ani pielęgnować. Doskonale radzi sobie sama mimo ekstremalnych warunków i corocznej suszy. Wystarczają deszczówka i rzadkie koszenie. Roślinność spowalnia spływ wody, zatrzymuje pyły i zanieczyszczenia, magazynuje wodę i nawilża powietrze. Dzięki jednokrotnemu koszeniu przez cały sezon wegetacyjny mają szansę dziesiątki rodzimych gatunków roślin i związanych z nimi, wyspecjalizowanych gatunków entomofauny i ornitofauny. Są nie tylko bazą pokarmową, ale dają też bezpieczne azyl podlotom oraz schronienia drobnym ssakom. Na silnie przekształconym antropogenicznie podłożu, gdzie nigdy nie ma cienia, a większość wody spływa po stokach, pozwala na wzrost tylko niewymagającym dzikim roślinom. Łąka pełni także rolę korytarza migracyjnego.

Łąka jest triumfem tzw. „czwartej przyrody”. W 2024 roku podczas 41. edycji festiwalu Warszawa w kwiatach odbył się tu spacer botaniczny, podczas którego poznałam fenomen tego miejsca i jego przyrodnicze bogactwo. Ten spacer w historii festiwalu był wydarzeniem pionierskim, więc łąka stała się symbolem ważnej zmiany w postrzeganiu dzikości na ulicach miasta, jeszcze przed wprowadzeniem konkursowej Nagrody Bioróżnorodności. Ma zatem duże znaczenie świadomościowe. Pokazuje także siłę przyrody oraz bezsilność człowieka próbującego urządzić zieleń w zdegradowanym przez siebie miejscu. Dla mnie jest ważne, że moje wartości są podzielane przez miejską jednostkę. Miejsce ma ogromny potencjał wszechstronnej edukacji przyrodniczej i socjokulturowej. Zasługuje na Biobliotz i projekt w aplikacji inaturalist. Postuluję objęcie go użytkiem ekologicznym. Łąka istnieje od ok. 2018 roku.

Jest to naturalne zbiorowisko dzikiej flory synantropijnej z niewielkim udziałem wprowadzonych nasadzeń, które udało się utrzymać: drzew liściastych i iglastych, oraz krzewów. Hydrozasiew wykonany po wybudowaniu mostu mógł pozostawić rośliny dwuliścienne.
Lista: mydlnica lekarska, żywokost, kozibród wielki, cieciorka pstra, lucerna pośrednia, lucerna nerkowata, lucerna sierpowata, wilczomlecz, lepnica biała, ostrożeń, żmijowiec pospolity, farbownik lekarski, wrotycz, chaber driakiewnik, pyleniec pospolity, wyka ptasia, koniczyna polna, wiesiołek, dziewanna, komonica, starzec Jakubek, rezeda żółta, driakiew żółta, dziurawiec, rzodkiew świrzepa (wg Plantnet), świerzbnica polna, lucerna siewna, groszek leśny, ostróżeczka polna, sałata kompasowa, trawy, m.in. kupkówka pospolita, rozchodniki m.in. ostry, szczawie, m.in. rozpierzchły. Owady: biedronka siedmiokropka, motyle: rusałka admirał, modraszek ikar, bielinek kapustnik; różne rodzaje dzikich pszczół i trzmieli; pająki (tygrzyk paskowany) kruszczyce złotawki.